رمضان آمد تا

چه شهريور شيرين و لبريزي است شهريور امسال. شهريوري پر از عطر ناز شعبان و طعم نياز رمضان. شهريور شرابي لبريزي که طعنه به ارديبهشت بهشت مي زند و لبالب از حضور روشن خداست.
ابتداي اين ماه بلند، نجابت جميل جاده هست و چشم براهي مدام و يکريز و انتهاي اين شهريور عزيز. مهرباني بي محاباي مهر است  و صراحت ساده بندگي.
و خبر اين همه تقارن نجيب ، روزي بر پيشاني تقويم هاي شيعه ماندگار مي شود. خبر شهريوري که در آن بال بال ملائک ، اهالي زمين را هوايي مي کرد و مردمانش سحرها بر سفره سبز خدا ، سحوري مي خواندند و سر به سر آسمان مي گذاشتند.مردماني که با طعم شيرين تشنگي ، ختم نور مي کردند و زيارتنامه آب مي خواندند.

سلام بر تو که معجزه اي

اي کاش علي شويم و عالي باشيم

روايت تازه اي از اشياء

بهشت انسان خاكي